Uncategorized

അഭിസാരിക, വെടി.

അന്വേഷിച്ച് ഒരുപാടൊന്നും നടക്കേണ്ടി വന്നില്ല
ഷൊര്‍ണ്ണൂര്‍ റെയില്‍വേ സ്റേഷന്റെ
ആറാം പ്ലാട്ഫോമില്‍
നിഴലിനെ താങ്ങി നില്‍ക്കുവയിരുന്നു.

മനസ്സിലൊരു വ്രണപ്പാടു കാണാനുണ്ട്
ചോര മണത്തു നോക്കി ഉമ്മവച്ച്,
വിത്ത്‌ വിതച്ച്, വിത്തിനെ കൊല്ലാന്‍
വിഷമെറിഞ്ഞു പോയവരുണ്ട്

കൈപിടിച്ച് ഉയര്‍ത്താനാളില്ലാതെ
മണ്ണില്‍ത്തന്നെ ഇഴഞ്ഞു
പടര്‍ന്ന വള്ളികളെപ്പറ്റിയും
പൊട്ടിപ്പോയ കുപ്പി വളകളെപ്പറ്റിയും
സിന്ദൂരം മണക്കാത്ത പേനുകളെ പറ്റിയും
സംസാരിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.

ബലൂണുകളെ കുറിച്ചായിരുന്നു പിന്നെ,
തുറക്കാനും ഊതാനും
നിറയ്ക്കാനും അഴിക്കാനും ഒരു വായ.
വയര്‍ നിറയ്ക്കാനും
പൊട്ടിച്ചു കളയാനും മാത്രമാണീ
ജീവിതമെന്ന് പറഞ്ഞു

കാശ് ചോദിച്ചു
ഇല്ലെന്നു പറഞ്ഞു
വീണ്ടു ചോദിച്ചു
ഉറങ്ങിയെന്നു പറഞ്ഞു
മുട്ടി മുട്ടി ചോദിച്ചു
ഉറക്കം നടിച്ചു
തെറി വിളിച്ചു
മരണം നടിച്ചു

ചിലപ്പോ
ചിലരൊക്കെ
ചിലതിനു വേണ്ടി
ചിലതൊക്കെ ആവുന്നതാകുമെന്നു സമാധാനിച്ചു
അതിന്‍റെ അടുത്ത ആഴ്ച്ച
ബലൂണ്‍
ആരോടും ചോദിക്കാതെ
ആരോടും പറയാതെ
റെയില്‍വേ ട്രാക്കിലേക്ക്
എന്ത് തിരഞ്ഞ് ഇറങ്ങിയതാണെന്നു
എത്രയാലോചിച്ചിട്ടും
മനസ്സിലാകുന്നില്ല

നിറക്കാന്‍ റെഡിയായി
വേറെ ബലൂണുകള്‍
നാലാം പ്ലാട്ഫോമില്‍
   മുല്ലപ്പൂ ചൂടി ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു
നാറുന്ന ബലൂണുകള്‍.

Standard